Şam Kayısı

Şam kayısı, Türkiye’de özellikle İç Anadolu ve Doğu Anadolu bölgelerinde bilinen, genellikle kurutmalık olarak değerlendirilen, eski ve köklü bir kayısı çeşididir. Adını tarihi olarak Suriye’nin Şam bölgesiyle olan ticari ilişkilerden almıştır. Dayanıklı yapısı ve kendine has aromasıyla öne çıkar.

Dış Görünüm
Şam kayısısı orta büyüklükte, oval formda ve sıkı yapılıdır. Kabuk rengi genellikle koyu sarı veya turuncuya dönüktür. Hafif tüylü ve ince kabukludur. Güneş gören tarafında kızarıklık oluşabilir.

Tat ve Doku
Şam kayısısı tatlı ve yoğun aromalı bir meyvedir. Lifli yapısı sayesinde hem taze hem de kuru olarak tüketildiğinde doyurucudur. Kurutulduğunda dahi karakteristik lezzetini korur ve lezzeti daha da yoğunlaşır. Çekirdeği ayrılabilir ve bazı türlerinde çekirdeği de yenilebilir (acı olmayan türlerde).

Hasat ve Saklama
Genellikle Temmuz ayı başında hasat edilir.

• Taze olarak kısa süreli tüketim için uygundur.

• Kurutularak aylarca dayanabilir.

• Kurutma işlemi geleneksel yöntemlerle güneşte yapılır.

Besin Değeri (100 g için yaklaşık – kuru meyve):

• Kalori: 240 kcal

• Lif: 7 g

• Demir, potasyum, A ve C vitamini yönünden zengindir

• Yüksek enerji ve antioksidan içerir

Kullanım Alanları

• Kurutularak direkt atıştırmalık olarak tüketilir

• Komposto ve hoşaf yapımında

• Tatlı ve kek tariflerinde

• Bazı türleri reçel yapımına da uygundur

• Taze hali sofralık olarak da tercih edilebilir

Avantajları

• Kurutmaya son derece uygun

• Uzun ömürlü ve dayanıklı

• Geleneksel tatları sevenler için ideal

• Doğal yöntemlerle işlenebilir, katkı maddesi gerektirmez

• Besleyici ve enerji verici

Yetiştirildiği Bölgeler (Türkiye)
Özellikle Malatya, Kayseri, Niğde, Nevşehir gibi bölgelerde yetiştirilir. Kurak ve sıcak yaz iklimine sahip alanlarda verimi yüksektir.